अंबेचा उदो बोला
अश्विन शुध्द प्रतिपदा ,येई येई ग शारदे
झाली घट स्थापना , देई देई ग वरदे
दिवा अखंड लाविते,तेज ऐसे उजळू दे
कर जोडूनी नमिते ,कृपा सदैव असू दे
नऊ दिनी नऊ दुर्गा ,नवरात्री रंगे गर्बा
द्वितीयेची चंद्रकोर ,भाळी रेखे एकवीरा
खुले नेसू हिरवेगार ,लेणे शोभे अंगभरा
अंबा नांदे करवीरा ,' फुले साज ' तृतीयेला
नको काळा न पांढरा ,ऐसा शालू हवा तिला
केशरी प्राजक्त देठ ,भंग भरला सिंदुरी
छटा तीच यावी मग , वस्त्र - प्रावरांवरी
शुभ्र पांढरी कमले ,श्वेतांबर धरे देवी
भगवती सरस्वती ,निर्मलता मनी द्यावी ,
लाल चुन्नी, लाल चुडा, पायी महावर लाल
ओठी रंगलाय विडा , रूप मनी हे ठसलं

अंधाराला छेदून तू करशील ना साथ
सुटले सगळे हातून तू देशील ना हात
दोलायमान परिस्थितीत तू राहशील ना ठाम
दूर दूर राहिले सारे तू नाहीना लांब
बघ तू अन मी एकाच झोक्यावरचे श्वास
मागे तेव्हढेच पुढे अंतराचे तेव्हढे भास
उद्या आणि कालच्या मात्रांचा हा ताल
काळजाच्या ठेक्याची हिंदोलची चाल
कधी उंच कधी खाली आभाळ भुईवर
श्वास आणि निश्वास दोघे बसू झुल्यावर

रश्मी भागवत.....

हलके हलके
होऊन पीस
बलून मध्ये मस्त बैस
वजनरहित तरल सैल
उंच अंतराळात जाईल
भरून श्वास खोल खोल
वरून पहा भूमी गोल
नाही गुरुत्वाचे आकर्षण
मी पणाचे कण कण
हरपेल मग नाव गाव
कोण कुठले तुम्ही राव
पक्षांची ओलांडून सुंदर नक्षी
निळेभोर आभाळ साक्षी
राजहंस उडणारे खास
लागेल तिथे चंद्राचा ध्यास
शीतल चांदण्या स्वागतास
कोजागिरीच्या जागरास
केशरप्याल्यात चंद्रामृत
शीतल धुके चांदण्यांचे दूत
अशी खास स्वप्नील पूनव
कोजगरती म्हणून जागव

रश्मी भागवत