मोहनाने आज परत त्याच्या मोहात बांधून घेतलं....
बेसावध क्षणी मोगऱ्याचा दरवळ बनून आला अन श्वासाश्वासात भिनला श्रीरंगाचा गहिरा ध्यास.....
ओंजळ भरून घेतली त्या गंधित चांदण्यांनी....
अलगद सोडून घेतली बोटं त्या अलवार क्षणातून ..
अन पसरल्या त्या चांदण्या उशीवर...
आता स्वप्नही होईल गंधित... तरल....
अन जाणिवा विरघळून जातील श्यामल निर्मोही नेणिवेत..
काल whatsapp वर एक कविता वाचली.. तिला प्रतिसाद द्यायचा, म्हणून लिहायला लागले, तर मी जे लिहीलं तेच कवितेसदृश झालं. मैत्रिणी, नातेवाईकांना सहज म्हणून शेअर केलं, अनपेक्षितपणे मला त्यावर खूप छान प्रतिसाद मिळाले, म्हणून आज मैत्रीणवरच्या मैत्रिणींसोबत शेअर करत आहे.
